Hayatta herkes yanlışlık yapar, ne var ki ahmaklar yanlışlıklarında ısrar eder.
Cicero

           

Ak Benekli


├çoban Ali her g├╝n erkenden kalkar, koyunlar─▒n─▒ otlatmaya giderdi. O sabah da ┼čafak s├Âkmeden uyand─▒. Yata─č─▒n─▒n i├žinde iyice gerindi, uzun uzun esnedi. Kuzu postundan yap─▒lm─▒┼č t├╝yl├╝ yele─čini giydi. Alelacele yal─▒nayak kul├╝besinden d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kt─▒. A─č─▒l─▒n kap─▒s─▒n─▒ a├žt─▒. Sopas─▒yla birer birer hepsinin kuyru─čundan d├╝rtt├╝.

- Hadi bakal─▒m tembeller! D├╝┼č├╝n yola!

Koyunlar, kuzular Ali’yi g├Âr├╝nce sevindiler, mele┼čtiler. Ak benekli olan─▒ Ali’nin kuca─č─▒na atlad─▒, yanaklar─▒n─▒ yalamaya ba┼člad─▒.

Ali Ak Benekli’yi ├žok ┼č─▒martm─▒┼čt─▒. Ak Benekli do─čduktan iki g├╝n sonra aya─č─▒n─▒ ta┼ča ├žarpm─▒┼č, yaralanm─▒┼čt─▒. Zavall─▒ pek minik oldu─ču i├žin bir t├╝rl├╝ iyile┼čememi┼čti. Ali gece g├╝nd├╝z onun yan─▒ndan ayr─▒lmam─▒┼č, a┼ča─č─▒ k├Âyde oturan Senem Nine’nin otlardan yapt─▒─č─▒ merhemleri s├╝re s├╝re iyi etmi┼čti Ak Benekli’yi. ─░┼čte o g├╝n bu g├╝nd├╝r Ak Benekli’yi di─čerlerinden bir ba┼čka tutar, bir ba┼čka severdi ├çoban Ali.

D├╝┼čt├╝ler yola.

├çoban Ali Ak Benekli kuca─č─▒nda, elinde sopa , arkada di─čerleri ├ž─▒ng─▒rak sesleriyle kah ko┼čtular, kah durdular. Dere boyuna geldiler.

G├╝ne┼č y├╝kseldi; parlad─▒.

├çoban Ali ÔÇťAh bir a─ča├ž olsayd─▒ s─▒rt─▒m─▒ yaslayacak, g├Âlgesinde serinleyecek! ” dedi. B├Âyle derken Ak Benekli’yi kuca─č─▒ndan indirdi. Cebinden kaval─▒n─▒ ├ž─▒kar─▒p ba┼člad─▒ ├žalmaya. Yere, kuru topra─ča ├ž├Âmelmi┼č, ├žal─▒yor da ├žal─▒yordu ├çoban Ali yan─▒k yan─▒k.

Dere boyunda az ilerde Senem Nine’nin kul├╝besi vard─▒. Kimsesizdi zavall─▒ kad─▒nca─č─▒z. Bir zamanlar ├çoban Ali kadar bir torunu oldu─čunu s├Âylerler k├Âyl├╝ler. Kimse bilmez Senem Nine’nin torununa ne oldu─čunu.

Kimi “├ľld├╝; ├Âld├╝. Ben biliyorum”, kimi de “Kayboldu; kaybolmu┼č galiba.” der, ama kimse sormaya cesaret edemez Nine’ye.

Bir g├╝n biri soracak olmu┼č; Nineci─čin g├Âzlerinden seller gibi ya┼člar akm─▒┼č akm─▒┼č da hi├žbir ┼čey s├Âylememi┼č.

Yaln─▒z ├çoban Ali onun ÔÇťAh onlar gelmeden her ┼čey ne kadar g├╝zeldi! Herkes ne kadar mutluydu!” dedi─čini duymu┼čtu ├žo─ču kez.

“Kimler nine? Kimler geldi buraya?” diyecek olsa ├çoban Ali, ÔÇťHi├ž, hi├ž kimse. Sen bana bakma o─čulcu─čum. Kendi kendine konu┼čan bir ihtiyar─▒m i┼čte ben ” der, ge├ži┼čtirirdi Senem Nine.

├çoban Ali bir yandan kaval─▒n─▒ ├žald─▒, bir yandan bunlar─▒ ge├žirdi akl─▒ndan. “Zavall─▒ Senem Nine!” diye m─▒r─▒ldand─▒.

Ak Benekli ├çoban Ali’nin ├╝z├╝ld├╝─č├╝n├╝ anlad─▒. Yan─▒na gelip ba┼č─▒n─▒ onun dizlerine dayad─▒. ├çoban Ali sevdi, ok┼čad─▒ Ak Benekli’yi.

G├╝ne┼č iyice y├╝kseldi. ├ľ─čle oldu. ├çoban Ali’nin karn─▒ ac─▒kt─▒. Yerinden do─čruldu. ─░ki elinin i┼čaret parmaklar─▒n─▒ a─čz─▒na g├Ât├╝rd├╝, keskin bir ─▒sl─▒k ├žald─▒. Bunun ├╝zerine b├╝t├╝n koyunlar topla┼čt─▒lar, mele┼čtiler. ├ç─▒ng─▒rak sesleri birbirine kar─▒┼čt─▒.

Senem Nine kul├╝besinden ├ž─▒kt─▒. Elini sallad─▒.

- ├çoban Ali; gel; taze ├ž├Ârek yapt─▒m.

Çoban Ali sevincinden iki kez takla attı.

- Ya┼č┼čaa nineci─čim!

Nine iki b├╝kl├╝m, ├çoban Ali’ye hizmet ediyordu. ├ç├Ârekler getirdi, ayran yapt─▒.

Ali a─čz─▒n─▒ ├ž├Âreklerle doldurdu. Ak Benekli’yi de yan─▒na ├ža─č─▒rd─▒.

Senem Nine onlar─▒n kar┼č─▒s─▒na ge├žti, oturdu. G├Âzlerinden iki damla ya┼č akt─▒.

- Hey ├çoban Ali! O─čulcu─čum. Torunum da ya┼časayd─▒, senin kadar olacakt─▒. Ah onlar gelmeseydi, o adamlar! Her ┼čey ne g├╝zeldi!

Çoban Ali yerinden ok gibi fırladı:

- S├Âyle nineci─čim. S├Âyle, kimler geldi? Hangi adamlar? Ne olur anlat nine! Torununa ne oldu?

Ali b├Âyle hayk─▒r─▒rken Senem Nine’nin dizlerine kapanm─▒┼č, s─▒ms─▒k─▒ onun ellerinden tutuyordu.

Senem Nine a─čl─▒yor, bir yandan da ├çoban Ali’nin sa├žlar─▒n─▒ ok┼čuyordu.

- Peki ├çoban Ali. Anlataca─č─▒m o─čulcu─čum.

Ali ninenin yan─▒na ├ž├Âkt├╝. Ak Benekli sanki ola─čan├╝st├╝ bir ┼čeyler oldu─čunu anlam─▒┼č gibi bir nineye, bir ├çoban Ali’ye bak─▒yordu. ├çoban Ali Ak Benekli’yi ├žekti, kuca─č─▒na oturttu.

Nine bir eliyle g├Âzya┼člar─▒n─▒ sildi. Ba┼č─▒n─▒ kald─▒rd─▒. Dere boyunun iki yan─▒n─▒ g├Âzleriyle uzun uzun tarad─▒.

- ├çoban Ali, ┼čuralar─▒ g├Âr├╝yor musun?

─░┼čaret parma─č─▒yla ta uzaklar─▒ g├Âsterdi. Yine devam etti:

- ─░┼čte buralar─▒ bir zamanlar yemye┼čil ormand─▒. ├çam─▒, kava─č─▒, me┼česi; ne a─ča├žlard─▒ onlar! Dallar─▒nda c─▒v─▒l c─▒v─▒l ku┼člar ├Âterdi… G├Âlgelerinde k├Âyl├╝ler serinlerdi. Mis gibi havas─▒n─▒ ci─čerlerimize doldururduk. Kurakl─▒k nedir bilmezdik. Bereketli ya─čmurlar ya─čard─▒ hep. K─▒┼č─▒n kar ya─č─▒p da ilkbaharda erimeye ba┼člay─▒nca dere dolup ta┼čard─▒. Ama o g├╝zelim a─ča├žlar bizleri selden korurdu.

Çoban Ali merakla sordu:

- Eee nineci─čim, ne oldu o g├╝zelim a─ča├žlara?

Senem Nine h─▒rsla kalkt─▒. Bir elini yukar─▒ kald─▒r─▒p yumru─čunu s─▒kt─▒:

- Onlar geldiler, o baltal─▒ adamlar ├çoban Ali. Y─▒kt─▒lar, devirdiler a─ča├žlar─▒m─▒z─▒. S├Âkt├╝ler k├Âklerinden. Sanki canlar─▒m─▒z─▒ da ald─▒lar gittiler. O g├╝n bu g├╝nd├╝r bu toprak ├žorak, bu toprak kurak…

Çoban Ali yine sordu :

- Torununa ne oldu nine?

Senem Nine yine ├ž├Âkt├╝ yere. Ba┼č─▒n─▒ iki yana sallad─▒. K─▒s─▒k bir sesle:

- O k─▒┼č ├žok kar ya─čd─▒ Ali buralara, dedi. ─░lkbahar geldi. Da─člardaki tepelerdeki karlar ba┼člad─▒ erimeye. Bu dere dolduk├ža doldu. Doldu da ta┼čt─▒. Sel bast─▒ her yeri. ─░┼čte benim minik torunumu da o sel ald─▒ gitti… Gidi┼č o gidi┼č…

├çoban Ali’nin g├Âzleri kocaman a├ž─▒lm─▒┼č, rengi sapsar─▒ olmu┼čtu. Sanki bir ┼čeylerden korumak istiyormu┼č gibi Ak Benekli’yi s─▒ms─▒k─▒ sard─▒, g├Â─čs├╝ne bast─▒rd─▒. G├Âz p─▒narlar─▒ndan damla damla ya┼člar yanaklar─▒na s├╝z├╝l├╝yordu. “Nineci─čim, zavall─▒ nineci─čim benim!” dedi.

Senem Nine ├žocu─ču ├╝zd├╝─č├╝n├╝ anlay─▒p g├╝l├╝msemeye ├žal─▒┼čt─▒. “Hadi ├çoban Ali, kalk. Derle toparla s├╝r├╝n├╝. Seni ├╝zd├╝m o─čulcu─čum.” dedi.

├çoban Ali bug├╝nden sonra Senem Nine’nin anlatt─▒klar─▒n─▒ hi├ž unutmad─▒. G├╝nler, geceler boyu hep d├╝┼č├╝nd├╝ durdu.

Yaz bitti; sonbahar ge├žti; k─▒┼č geldi. Lapa lapa kar ya─čd─▒. ├ľyle ya─čd─▒ ki ├çoban Ali g├╝nlerce s├╝r├╝s├╝n├╝ ├ž─▒kar─▒p otlatamad─▒. Yaln─▒zca Ak Benekli’yi yan─▒ndan hi├ž ay─▒rmad─▒.

Baz─▒ geceler ├çoban Ali ne┼čelenir, oca─č─▒n kar┼č─▒s─▒na ge├žer, kaval─▒n─▒ ├žalard─▒. Ak Benekli o zaman z─▒plar da z─▒plar, onun ne┼česine kat─▒l─▒rd─▒. Ali’nin can─▒ bir ┼čeye s─▒k─▒lacak olsa Ak Benekli de h├╝z├╝nlenirdi. B├Âyle kuvvetli bir dostluk vard─▒ aralar─▒nda.

G├╝nler, geceler ge├žti. ─░lkbahar geldi. ├çoban Ali sevindi. Ak Benekli z─▒play─▒p dans etmeye ba┼člad─▒. S├╝r├╝ indi dere boyuna. Mele┼čtiler, otlad─▒lar. Senem Nine onlar─▒ g├Ârd├╝; seslendi :

- ├çoban Ali… Gel, ├ž├Ârek yapt─▒m.

Sar─▒ld─▒lar, nineyle ├Âp├╝┼čt├╝ler.

Nine “Ak Benekli g├Ârmeyeli ne kadar b├╝y├╝m├╝┼č! dedi.

G├╝ne┼č parl─▒yor, karlar─▒ eritiyordu. Dere co┼čtuk├ža co┼čuyordu.

Ertesi g├╝n ├çoban Ali yine s├╝r├╝s├╝n├╝ otlat─▒yordu. ├ľ─čle vakti yakla┼čt─▒. Senem Nine’nin kul├╝besinin kap─▒s─▒ hala a├ž─▒lmam─▒┼čt─▒.

├çoban Ali merakla ko┼čtu. Kap─▒y─▒ ├žald─▒.

- Nine; benim. ├çoban Ali. A├ž kap─▒y─▒.

Biraz sonra nine kap─▒y─▒ a├žt─▒. Y├╝z├╝ solgun, sapsar─▒yd─▒. G├Âzlerinde korku vard─▒.

- Ne oldu nineci─čim, hasta m─▒s─▒n?

Nine ├çoban Ali’nin ├╝zerinden dereye do─čru bakt─▒. “Korkuyorum ├çoban Ali; korkuyorum!” dedi.

- Neden nine?

- Dere ho┼čuma gitmiyor. Ta┼čacak gibi. Yine felaket getirecek gibi.

├çoban Ali geriye d├Ând├╝. Dere g├╝r├╝lt├╝l├╝ sesler ├ž─▒kar─▒yor, ta┼čt─▒k├ža ta┼č─▒yordu. Korkuyla yan─▒na bakt─▒. Ak Benekli yoktu. Ko┼čarak s├╝r├╝n├╝n yan─▒na geldi. “Ak Benekli neredesin? ” diye ba─č─▒rd─▒.

Zavall─▒ hayvanlar derenin sesinden ├╝rkm├╝┼čler, ta┼čan sulardan korunmak i├žin bir oraya bir buraya ka├ž─▒┼č─▒yorlard─▒.

Çoban Ali yine seslendi: Ak Benekli ! Ak Benekli!

Kaval─▒n─▒ ├ž─▒kard─▒, ├žald─▒ Ak Benekli duyar da gelir diye. Ama ne gelen vard─▒ ne giden. Zaten suyun sesi y├╝kselmi┼č, hi├žbir ┼čey duyulmaz olmu┼čtu.

Senem Nine de kul├╝besinden ├ž─▒kt─▒; Ali’nin yan─▒na geldi. “├çoban Ali, durma buralarda. Ka├ž, s├╝r├╝n├╝ kurtar. Sel ba┼člad─▒ ” diyordu. Bir yandan da ÔÇťAh yine o felaket!” diye a─čl─▒yordu.

├çoban Ali durmad─▒, ko┼čtu. Dere boyu sulara bata ├ž─▒ka ko┼čtu. Hem ko┼čuyor hem sesleniyordu:

- Ak Benekli, Ak Benekli! Ak Benekli!

O da sulara dald─▒. Kayboldu gitti ta ki a┼ča─č─▒ k├Âyl├╝ler onu bulup kurtarana dek.

Ak Benekli’yi sel al─▒p g├Ât├╝rm├╝┼čt├╝. O g├╝nden sonra ├çoban Ali’nin y├╝z├╝ hi├ž g├╝lmedi. Her g├╝n dere boyuna inip “Ak Benekli! Ak Benekli!” diye a─člad─▒.

Yaz geldi, sular ├žekildi. ├çoban Ali yine dere boyuna inmi┼č a─čl─▒yordu.

- Ak Benekli nerdesin?

Omuzuna biri dokundu. ├çoban Ali s─▒├žrad─▒, d├Ând├╝. Senem Nine’yi g├Ârd├╝.

Senem Nine “Yas tutmay─▒ b─▒rak ├çoban Ali. A─člamakla Ak Benekli’yi geri getiremezsin ” dedi.

“Ne yapabilirim nine ?” diye a─člamaya devam etti ├žocuk.

- ├çok ┼čeyler yapabilirsin. ├çok ┼čeyler yapabiliriz ├çoban Ali, diye ba─č─▒rd─▒ nine. A─ča├ž dikeriz, yeniden a─ča├žland─▒r─▒r─▒z buralar─▒. Yemye┼čil orman olur zamanla. Eskisi gibi c─▒v─▒l c─▒v─▒l ku┼člar ├Âter dallar─▒nda o g├╝zelim a─ča├žlar─▒n. ├ľtmez mi ├çoban Ali?

Çoban Ali kalktı.

G├Âzya┼člar─▒n─▒ siliyor, ba─č─▒r─▒yordu . “├ľter nineci─čim, ├Âter nineci─čim ” diyordu.

┼×imdi aradan uzun y─▒llar ge├žti. Dere boyu yine eskisi gibi a─ča├žl─▒k, yemye┼čil orman oldu. Ku┼člar c─▒v─▒l c─▒v─▒l. Havas─▒ mis gibi.

Kimin yolu d├╝┼čerse, gitsin baks─▒n. ├çoban Ali ile Senem Nine’nin kul├╝besi h├ól├ó orada duruyor.

Hatta baz─▒lar─▒ Ak Benekli’nin de meleyi┼čini duyar gibi olduklar─▒n─▒ s├Âyl├╝yorlar.



 
Sitemizde moderat├Âr olarak g├Ârev almak ister misiniz?

─░├žerik y├Ânetimi ve ziyaret├žiler taraf─▒ndan eklenen dosyalar─▒n kontrol/onay i┼člemleri ile ilgilenebilecek, G├ľN├ťLL├ť ├ľ─čretmenlerimiz.. L├╝tfen bizimle ileti┼čime ge├žiniz.

(NOT: Sadece ├ľ─čretmenler ba┼čvurabilir, ├Â─črencilerin ba┼čvurular─▒ dikkate al─▒nmayacakt─▒r) ─░leti┼čim için TIKLAYIN


Arkada├ż├Żna Yolla
Yaz├Żc├Ż Dostu Sayfa

 



PageRank Checking Icon primary Blogs - BlogCatalog Blog Directory
Kapat
 
Önemli Bilgi

Bugün siteye SİZ

Yeni bir dosya eklerseniz,

Yarın siteye girdiğinizde,

Yüzlerce YENİ DOSYA bulursunuz

Siteye dosya eklemek çok kolaydır.

Denemek için tıklayın